sözükeçər

sözükeçər
прил. см. sözükeçən

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Смотреть что такое "sözükeçər" в других словарях:

  • sözükeçən — sif. Hörmətli, nüfuzlu. Sözükeçən adam. – <Hacı Sultan> sözükeçər ağsaqqalların iştirakı ilə Həsənağa ilə olan ixtilafını həll etmək istədi. S. H …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • sözükeçər — sif. Hörmətli, nüfuzlu. Sözükeçən adam. – <Hacı Sultan> sözükeçər ağsaqqalların iştirakı ilə Həsənağa ilə olan ixtilafını həll etmək istədi. S. H …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağzihavali — (Quba) sözükeçən, hörmətli. – U çux ağzihavali adama uxşiyadu …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • tini — (Şamaxı) nüfuzlu, sözükeçən. – Oa heç kəs batammaz, çox tini adamdı …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • as — f. 1) dəyirman daşı; 2) bax: asiya(b) ə. 1) kart oyununda tuz; 2) sözükeçən, nüfuzlu; 3) mənbə, məxəz ə. mərsin (kol bitkisi) ə. sincab (xəz dərili heyvan) …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • ağızlı — sif. 1. Ağzı olan (bax ağız 1 2 ci mənada). Ağızlı şüşə. Ağızlı qab. 2. Kəsici tərəfi olan (alət və s. haqqında). Bir odlu vulkandan yadigarmıdır; O xəncər ağızlı daş çalpaları? S. V.. 3. məc. dan. Dilli, dilavər, dilli dilavər, yaxşı danışmaq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağzıkəsərli — sif. dan. Sözüötən, sözükeçən, nüfuzlu; sözündə möhkəm …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • avtoritetli — sif. Nüfuzlu, səlahiyyətli, kütlə içərisində nüfuzu, etibarı, hörməti olan; sözükeçən. Avtoritetli müdir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dirsəkli — sif. 1. Dirsəyi olan, yaxud dirsəklər şəklində olan (bax dirsək 2 və 3 cü mənalarda). Dirsəkli val, boru. 2. məc. dan. Qüvvətli, qolugüclü, sözükeçən. Dirsəkli adam …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dişli — sif. 1. Dişi, dişləri olan; diş diş. Dişli çarx. Kənd təsərrüfatı maşınqayırma zavodları üç cür dişli mala buraxırdı. 2. məc. dan. Sözükeçən, ağızlı, nüfuzlu. Dişli adam. – <Allahyar:> Özün bilirsən ki, onlar dişli tayfadırlar. İ. Ş …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • nüfuzlu — sif. Nüfuzu, hörməti, etibarı olan; sözükeçən. Nüfuzlu adam. – <Qəhrəman:> Eşitdiyimə görə bu evin sahibi şəhərin ən böyük və nüfuzlu bəyi imiş. H. N.. <Məsmə:> . . Onlar kənddə nüfuzlu, kəramət sahibi seyidlər hesab olunurdular. S. H …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»